Απο τη νονά μου!

Μην στεναχωριέστε....

2011-04-21T01:01:00.000-07:00

Εχθές που λέτε, πήγαμε με την νονά, την Καδ μου και την μαμά σε ένα μεγάλο κτίριο γεμάτο μαγαζιά για να μου πάρει η νονά καινούρια παπούτσια!

Κάναμε λοιπόν βόλτες γύρω γύρω, μπαίναμε σε διάφορα μαγαζιά, δοκίμαζα παπούτσια και όταν τελικά πήραμε αυτά που μου αρέσανε, κάναμε βόλτα στους μεγάλους διαδρόμους.

Κάποια στιγμή που λέτε, είδα δύο μεγάλα αγόρια σε κάτι καρέκλες με ρόδες! Ξέρετε, μου φάνηκε πολύ περίεργο κι έτσι ρώτησα την μαμά γιατί κάθονται εκεί και τσουλάνε! Τότε η μαμά μου εξήγησε ότι δεν μπορούνε να περπατήσουν γιατί δεν έχουν δυνατά πόδια! Το σκέφτηκα για λίγο και πήγα κοντά τους, τους χαμογέλασα και τους είπα....

"Μην στεναχωριέστε.... Κι εγώ δεν ακούω γιατί δεν έχω δυνατά αυτιά"!!!!

Μια Μέρα στο Νοσοκομείο

2011-04-15T01:49:00.001-07:00

Επιτέλους είμαι σπίτι μου! Στο ζεστό μου σπιτάκι, στο μαλακό μου κρεββάτι και δεν έχω αυτούς τους ανθρώπους που γυρνάνε γύρω μου με τα άσπρα ρούχα! Ξέρω ότι τους λένε γιατρούς όμως αν μπορούσατε να δείτε το νόημα που έχουν δεν θα σας άρεσε καθόλου... Απλώστε το δεξί σας χέρι και με τον δείκτη του αριστερού ζουλήξτε στην μέσα πλευρά του αγκώνα σας του δεξιού σας και το γυρνάτε γύρω γύρω σαν τρυπάνι! Το κάνατε? Μπράβο! Μάθατε πώς είναι ο γιατρός στην Νοηματική! Και αφού μάθατε, σκεφτείτε.... Δεν είναι σαν να σου λέει ότι κάθε φορά που θα σε βλέπει γιατρό θα σε τρυπάει για να σου πάρει αίμα?? Πώς να μου αρέσουν λοιπόν όλοι αυτοί! Το σημαντικό όμως είναι ότι γύρισα στο σπιτάκι μου επιτέλους.. Μερικές ώρες μου λένε ότι κάτσαμε εκεί, αλλά εμένα μου φάνηκε πολύ παραπάνω... Πέρασα τόσα πολλά εκείνες τις ώρες και κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει... Γι’ αυτό ήρθα να σας τα πώς εγώ, για να δείτε τί τραβάμε και πώς νιώθουμε κάθε φορά που μας πηγαίνετε στα νοσοκομεία.

Για αρχή να σας πω ότι μπήκαμε λίγο την Κυριακή! Εγώ πίστευα και επέμενα ότι το μόνο που θα μου κάνανε ήταν να δούνε το αυτί μου. Η μαμά έλεγε ότι θα μου πάρουν και αίμα! Εγώ συνέχιζα να της λέω ότι κάνει λάθος και μόνο το αυτί μου θα δούνε! Τελικά, για ακόμα μια φορά αποδείχτηκε ότι η μαμά τα ξέρει όλα και τελικά μου πήρανε αίμα, αλλά το χειρότερο είναι ότι το αυτί μου δεν το είδανε καθόλου! Μετά φύγαμε, πήγαμε σε ένα άλλο σχολείο που πουλούσε διάφορα ωραία πράγματα και ψωνίσαμε. Είχαμε αρχίσει να ξεχνιέμαι και πίστευα ότι δεν θα ξαναπάμε στο νοσοκομείο. Όμως κάποια στιγμή είδα την μαμά να μιλάει σε μια δασκάλα μου. Κανονικά δεν θα καταλάβαινε τί έλεγε αφού δεν ακούω... Όμως η δασκάλα μου στην οποία μίλαγε δεν ακούει ούτε εκείνη και ενώ είχε γυρισμένη πλάτη η μαμά κατάφερα και είδα τις λέξεις “πάλι” και “νοσοκομείο”... Βέβαια δεν μπορούσα να καταλάβω πότε είναι αυτό το πάλι οπότε χαλάρωσα και συνέχισα το παιχνίδι μου! Το μεσημέρι κοιμήθηκα σπίτι μου και το απόγευμα που σηκώθηκα είδα την νονά να κάθεται με την Καδ μου και να κάνουμε μάθημα ορθογραφίας. Παραξενεύτηκα που την είδα, γιατί η μαμά δεν μου είχε πει ότι θα έρθει και έτσι κάθισα και έπαιξα μαζί της και της έλεγα πώς πέρασα την μέρα μου!

Με τα πολλά την Δευτέρα πρωί πρωί ήρθε η μαμά και με ξύπνησε και πήγαμε στο νοσοκομείο πάλι! Στο δωμάτιο ήταν άλλα 4 αγοράκια και στο ταβάνι είχε μπαλόνια μηχανές και αυτοκίνητα. Φυσικά ζήτησα κι εγώ ένα κόκκινο αυτοκίνητο! Δεν μπορούσα να διαφέρω εγώ! Για αρκετή ώρα με πηγαίνανε πάνω κάτω, μπαίναμε σε δωμάτια με γιατρούς, μου κολλούσαν διάφορα πράγματα πάνω μου και βγαίναν από ένα μηχάνημα χαρτιά με γραμμές και φωτογραφίες. Δεν ξέρω καθόλου τί ήταν όλα αυτά, μάλλον όμως ήταν καλά γιατί κάθε φορά η μαμά και ο μπαμπάς χαμογελούσαν. Μετά από αρκετή ώρα ανεβήκαμε στο δωμάτιο. Εκεί βρήκα και την νονά να με περιμένει και είχα τρομερή διάθεση για παιχνίδια! Έκατσα στο κρεβάτι μου, έπαιζα με τα αυτοκινητάκια μου και πείραζα το διπλανό αγοράκι!

Κάποια στιγμή ήρθε ένας κύριος κοντά μου και έδωσε στον μπαμπά ένα άσπρο φορεματάκι. Με γδύσανε, μου το φόρεσαν και ξεκινήσαμε για να πάμε τελικά σε ένα άλλο δωμάτιο με παιχνίδια. Εκεί πρέπει να σας πω ότι μου πέρασε κάθε κέφι και κάθε διάθεση για παιχνίδι γιατί άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά! Ήταν και μια χοντρή εκεί μέσα, η οποία πρέπει να είχε πολλά νεύρα γιατί το πρόσωπο της ήταν χάλια και τα φρύδια της πολύ κοντά το ένα στο άλλο! Καθόμουν αγκαλιά στην μαμά και παρατηρούσα. Κάποια στιγμή λοιπόν μπαίνει μια κυρία με ένα μωρό στην αγκαλιά της που το σκασμένο έκλαιγε συνέχεια! Ευτυχώς που δεν ακούω, αλλιώς θα μου είχε πάρει τα αυτιά! Κάποια στιγμή λοιπόν αυτό το μωρό, έκλεισε τα μάτια μου και κοιμήθηκε. Μα είναι δυνατόν να κοιμήθηκε τόσο εύκολα? Την μία κλαίς και την άλλη έτσι απλά κοιμάσαι? Τέλοσπαντων, άρχισα να καταλαβαίνω ότι τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλά, γιατί αφού κοιμήθηκε η μαμά του το έδωσε στους γιατρούς και έφυγε από το δωμάτιο. Κάτι πήγα να πω στην μαμά, αλλά καθώς γύρισα να την κοιτάξω ένιωσα τα χέρια μου πολύ βαριά και δεν μπόρεσα να της πω ότι δεν θέλω να με αφήσει μόνη μου! Από εκεί και πέρα έχασα κάθε επαφή και ξαφνινά βρέθηκα σε ένα κρεββάτι με ρόδες και την μαμά απο πάνω να μου χαμογελάει. Αυτό που με τρόμαξε είναι ότι ένιωθα πόνο στην κοιλιά μου χαμηλά και τότε κατάλαβα τί μου κάνανε. Με κόψανε στην μέση (αλήθεια σας λέω! έχω το σημάδι!), βάλανε τα πόδια μου στην άκρη και φτιάξανε την κοιλιά μου. Μετά με ξανακολλήσανε και με δώσανε πίσω στην μαμά.

Την υπόλοιπη μέρα πέρασα άσχημα. Πονούσα συνέχεια, ήθελα την μαμά δίπλα μου στο κρεβάτι μου να μου κρατάει το χέρι και ότι και να μου λέγανε δεν με ένοιαζε! Με αναγκάζανε να πίνω νερό χωρίς να διψάω, να φάω κάτι μπισκότα που καθόλου δεν μου αρέσανε και ενώ τους έλεγα να με πάνε σπίτι μου λέγανε συνέχεια σε λίγο! Δεν ξέρω πόσο είναι το λίγο, ξέρω όμως ότι κάναμε πολλά χρόνια να γυρίσουμε.

Τώρα πια όμως είμαι επιτέλους στο σπίτι μου, πονάω βέβαια και δεν μπορώ να πάω σχολείο, αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκουραστώ λιγάκι! Σε λίγες μέρες μου είπε η μαμά ότι θα πάμε με την νονά να πάρουμε παπούτσια. Αυτό δεν με νοιάζει ιδιαίτερα, χάρηκα όμως όταν μου είπε ότι η λαμπάδα που μου αγόρασε έχει πάνω τον mickey!

Πρέπει να σας αφήσω τώρα, γιατί είμαι πολλές ώρες στο γραφείο και πονάει πάλι η κοιλιά μου! Και μια παράκληση προς όλες τις μαμάδες και όλους τους μπαμπάδες! Μην μας αφήνετε μόνα μας όταν μας κόβουν στην μέση! Σκεφτείτε ότι μπορεί κάποια φορά να γίνει λάθος και να μην μας κολλήσουν και να σας δώσουν πίσω μόνο τα πόδια μας! Ή ακόμα χειρότερα να μας κολλήσουν από πάνω λάθος σώμα!

Με πονεμένους χαιρετισμούς,

Αθηνά

Ουφ! Πάλι τα ίδια!

2011-04-05T12:59:00.000-07:00

Μόλις το έμαθα και έχω συγχιστεί πάρα πολύ!

Την Κυριακή θα πάμε σε νοσοκομείο να μείνουμε το βράδυ! Πφφφφ.....

Δεν μπορώ να σας εξηγήσω γιατί είναι δύσκολη λέξη! Αλλά το πρόβλημα σας δεν θα έπρεπε να ήταν τί έχω, αλλά ότι πάλι θα μείνω εκεί μέσα! Και τί να το κάνω που μου λέει η μαμά, ότι θα είναι όλοι εκεί??? Εγώ δεν θέλω να τους βλέπω στο νοσοκομείο! Εγώ θέλω να τους βλέπω σπίτι μου!

Τέλοσπαντων, θα πάμε την Κυριακή σε ένα νοσοκομείο που πάω συνέχεια και το μόνο καλό που έχει είναι ότι εκεί πάνε μόνο παιδάκια! Βέβαια, τώρα θα μου πείτε ότι δεν είναι καλό να πηγαίνουν παιδάκια! Όμως σκεφτείτε και την δική μας μεριά! Αφού πάμε αναγκαστικά, δεν είναι καλύτερα που βλέπουμε κι άλλους και έτσι δεν νομίζουμε ότι μόνο εμείς πάμε εκεί?? Θα μου γεμίσουνε πάλι τα χέρια μου μικρές μικρές τρύπες και δεν ξέρω και τί άλλο μπορούν να μου κάνουν εκεί! Και πάλι θα υπάρχουν κάποιοι που θα με κοιτάνε περιέργα και όλοι θα κουνάνε το στόμα τους και κανείς δεν θα μου εξηγεί τί λένε!

Μέσα σε όλα όμως υπάρχει και ένα θετικό! Την Δευτέρα το πρωί θα κάνω κάτι ύπνους απίστευτους! Θα γδυθώ (είναι το μόνο μέρος που κοιμάμαι χωρίς ρούχα!), θα δείξω την απίστευτη κορμάρα μου σε όλο τον κόσμο που θα είναι στο δωμάτιο και μετά θα με βάλουν να μυρίσω κάτι και να κοιμηθώ! Και τότε θα είναι η καλύτερη μου! Όλοι έξω θα νομίζουν ότι καταλαβαίνω τί γίνεται και εγώ μέσα θα κοιμάμαι του καλού καιρού!

Σας αφήνω τώρα, γιατί πολύ έχω στεναχωρηθεί! Θα χάσω και το σχολείο για μερικές μέρες! Πφφφφ.... Και αν θέλετε να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες, την Κυριακή να πάτε στης νονάς μου! Οχι νωρίτερα γιατί δεν έχει γράψει ακόμα κάτι σχετικό! Εκεί θα σας πεί περισσότερες λεπτομέρειες, που ξέρει και περισσότερες λέξεις! Και σας στέλνω εκεί όχι για να μάθετε τί έχω, αλλά γιατί θα πρέπει να βγάλετε εις πέρας μια μυστική αποστολή! Θέλω να μάθετε τί λαμπάδα θα μου πάρει το Πάσχα! Μέχρι τότε θα πρέπει να κάνω υπομονή!

Με στεναχωρημένους και αγχωμένους χαιρετισμούς,

Αθηνά!

Καθημερινές και Γενέθλιες Ιστορίες!

2011-04-01T01:16:00.000-07:00

Γειά σας και Καλό σας Μήνα!!! (όλο αυτό πλέον ξέρω να σας το πώ με τον δικό μου τρόπο και χαίρομαι πολύ γι'αυτό!)

Το ξέρω, το ξέρω! Έχω καιρό να σας γράψω τα νέα μου! Αλλά πρέπει να ξέρετε ότι τα πράγματα για τα παιδιά της ηλίκιας μου είναι πλέον πάρα πολύ δύσκολα! Κάθε μέρα πάω σχολείο! Μα αν είναι, δυνατόν! Κάθε μέρα?? Δεν είναι ζωή αυτό! Καταπίεση είναι!

Πρώτον, να πρέπει να ξυπνάω απο νωρίς νωρίς το πρωί, να πρέπει να ντυθώ, να πλύνω δόντια (ευτυχώς το μπάνιο μου το κάνω απο το προηγούμενο βράδυ!) και να τρέχω στην Πεύκη! Αφήστε δε το κρύο που έχει εκεί! Με κοντομάνικο φεύγω απο το σπίτι, με μπουφάν, κασκόλ και γάντια καταλήγω στο σχολείο! Βέβαια, οι ώρες στο σχολείο είναι πάρα πολύ όμορφες! Μαθαίνουμε πολλά καινούρια πράγματα! Παίζουμε παιχνίδια, κάνουμε εκδρομές, μας φέρανε μια κατσίκα μια μέρα και κάτι αυγά κάποια άλλη μέρα, τα οποία λένε ότι θα γίνουνε κοτοπουλάκια από την ζέστη που τα έχουμε βάλει! Εγώ πάλι δεν το πιστεύω αυτό, γιατί όταν τρώω αυγό στο σπίτι δεν βλέπω κανένα κοτόπουλο μέσα! Αυτά όμως θα σας τα πω, με περισσότερες λεπτομέρειες όταν βγουν αυτά τα κοτόπουλα! Που κοτόπουλα ακούμε και κοτόπουλα δεν βλέπουμε! Αφήστε την πλάκα όταν κυνηγούσαμε τις κότες για να βγάλουν το αυγό! Λεπτομέρειες σε επόμενο πόστ! (Είδατε? Είδατε? το έμαθα κι αυτό!)

Δεύτερον, πάνω που τελειώνει το σχολείο και πάω σπίτι και κοιμάμαι,δεν ξέρω πόσο γρήγορα περνάει αυτή η ώρα και έρχεται η μαμά και με ξυπνάει και τρέχουμε πάλι! Σε δασκάλες, σε λογοθεραπευτές, σε διάφορα άλλα! Αφήστε που κάθε Παρασκευή έρχεται και μια κοπέλα στο σπίτι και μαθαίνει στον μπαμπά και στην μαμά πώς να κουνάνε τα χέρια τους και να μιλάνε! Αυτό δεν το καταλαβαίνω και σας παρακαλώ να μου το εξηγήσετε! Γιατί πρέπει να θέλουνε κι εκείνοι δασκάλα? Πείτε μου, τώρα ότι όταν θα φτάσω κι εγώ στην ηλικία τους ακόμα θα τρέχω στο σχολείο στην Πεύκη! Δεν θα το αντέξω, σας το λέω! Τέλοσπαντων, αυτό είναι ακόμα ένα θέμα προς διερεύνηση και κάτι θα κάνω και γι' αυτό!

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, ότι είμαι πάρα πολύ κουρασμένη! Επειδή όμως έμαθα, ότι πολλοί με ζητάτε και επειδή είμαι μια σταρ, εμφανίστηκα και πάλι!!

Έχω αρκετά πράγματα που θέλω να σας πώ και αφήστε που φοβάμαι ότι θα τα ξεχάσω κιόλας! Βέβαια μην νομίζετε ότι είμαι κανένα χαζό! Κρατάω τις σημειώσεις μου τόσο καιρό, αλλά πρέπει να βρώ τον χρόνο να τις καταγράψω!

Για σήμερα πάντως λέω να σας μιλήσω (λίγο ε?) για το προηγούμενο Σάββατο που είχα τα γενέθλια μου! Τα δώρα μου πρώτα απ'όλα ήταν φανταστικά! Όχι όλα βέβαια, γιατί κάποιοι μου φέρανε ρούχα! Και σας ρωτώ... τί να τα κάνω τα ρούχα, ε? Πώς θα παίξω με τα ρούχα? Αφήστε που είναι τεράστια και τα playmobil μου χάνονται εκεί μέσα! άρα, άχρηστα είναι από όλες τις απόψεις! Τα δύο που λάτρεψα, είναι της μαμάς και της νονάς! Η μαμά μου έφερε ένα τεράστιο σκάφος, που είχε playmobil με μαγιό και βατραχοπέδιλα και μάσκες!!!! Είναι σας λέω καταπληκτικό!!!! Και η νονά, μου έφερε αυτό.....

Το πόσο πολύ χάρηκα δεν μπορώ να σας το περιγράψω! Είχαμε πάει μια εκδρομή με το σχολείο (θα σας τα πώ άλλη φορά αυτά!) και μας πήγανε με αυτό το τεράστιο λεωφορείο!!! Αχα! Και τώρα που το σκέφτομαι! Πού το ήξερε η νονά ότι εγώ ήθελα ένα τέτοιο για να παίζω?? Εντάξει, την εκδρομή θα την έμαθε απο την μαμά, αλλά σε κανέναν δεν είχα πεί ότι θέλω ένα τέτοιο για δώρο! Πφφ.. πολλά θέματα πρέπει να ψάξω τελικά!

Η τούρτα μου ήταν υπέροχη! Φωτογραφία δεν έχω ακόμα να σας δείξω (αλλά το κρατάω στις εκκρεμότητες), αλλά έχω να σας πώ ότι είχε τον αγαπημένο μου Mickey πάνω!! Και τώρα θα σας πώ ένα μυστικό, αλλά δεν θέλω να το πείτε σε κανέναν και ειδικά στην μαμά, γιατί θα μου φωνάξει! Ήξερα απο πρίν πώς θα είναι η τούρτα μου! Και αυτό, για τον εξής απλό λόγο! Μην βιαστείτε να πείτε ότι το άκουσα, μην ξεχνάτε ότι δεν ακούω! Ένα βράδυ που η μαμά νόμιζε ότι κοιμόμουν και εκείνη καθόταν στον υπολογιστή και έψαχνε συνταγές, σηκώθηκα εγώ απο το κρεββάτι μου, πήγα σιγά σιγά πίσω της και είδα τί έψαχνε!!! χιχιχιχιχιχιχι!!! Όμως εδώ πρέπει να πώ, ότι την αγαπάω πάρα πολύ γι'αυτό που έκανε! Και την Παρασκευή που την έφτιαχνε της το έλεγα συνέχεια!

Το βράδυ του Σαββάτου λοιπόν, μαζεύτηκε κόσμος στο σπίτι και όλοι ανοιγοκλείνανε το στόμα τους, γελούσανε και πίνανε ένα νερό που είχε διάφορα χρώματα! Άλλου ήτανε κόκκινο, άλλου καφέ, άλλου σχεδόν κίτρινο! Δεν ξέρω τί νερό είναι αυτό, ξέρω όμως ότι η μαμά δεν με αφήνει να το δοκιμάσω! Και μετά απο λίγο ήρθε η ώρα της τούρτας! Σαν σωστή σταρ που είμαι, κάθησα στην κορυφή του τραπεζιού και περιμένα να σβήσω τα κεράκια! Χαιρόμουνα πάρα πολύ, γιατί δεν θύμαμαι άλλες φορές τί κάναμε στα γενέθλια μου! Αφού σβήσαμε 3 φορές τα κεράκια, μετά βαρέθηκα και τους παράτησα όλους και πήγα να παίξω με την Καδ μου και τα δύο ξαδερφάκια μου! Ερχότανε και η νονά, η οποία πρέπει να σας πώ ότι είχε έρθει με ένα ψηλο τύπο! Τον έχω ξαναδεί, αλλά δεν περίμενα να ξανάρθει μαζί του! Εντάξει, καλός φαίνεται! Παίζει μαζί μου συνέχεια και υποψιάζομαι ότι είναι παιδάκι κι αυτός! Αλλά γιατί είναι τόσο ψηλός δεν το ξέρω! Πάντως είναι ωραία γιατί όταν με έπαιρνε αγκαλιά με γυρνούσε γύρω γύρω απο το κεφάλι του, ένιωθα σαν να είμαι σε λούνα πάρκ!

Αυτά τα λίγα για σήμερα! Πρέπει να σας αφήσω τώρα, γιατί έχω κι άλλες δουλειές να κάνω!

Αθηνά!

Υ.Γ. 1 : Όταν με ρώτησε η νονά πόσο χρονών είμαι (μα είναι δυνατόν να μην ξέρει???) της είπα 5! Αλλά όχι με το χέρι μου! Με το στόμα! Και χέστηκε η νονά απο την χαρά της! Βέβαια, δεν μου μύρισε κάτι, οπότε δεν ξέρω αν αληθεύει!

Υ.Γ. 2 : Ξέρετε τί ύπνους κάνω επειδή δεν ακούω? Απόλαυση σκέτη σας λέω!!!!

Το Σχολείο μου!

2010-10-25T02:36:00.000-07:00

Εδώ και μερικές εβδομάδες (αν μετράω καλά τον χρόνο) πάω κι εγώ επιτέλους σχολείο! Και πρέπει να σας πώ, ότι είμαι πάρα πάρα πολύ χαρούμενη! Δεν ξέρω απο πού να ξεκινήσω!

Ας τα πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή!

Είμαι πάρα πολύ τυχερή, γιατί στην τάξη είμαστε μόνο 4 παιδάκια και έχουμε 4 δασκάλες! Το ακόμα καλύτερο είναι, ότι οι άλλοι 3 συμμαθητές μου είναι αγόρια!! Βασίλισσα είμαι!!!!

Οι δασκάλες μας είναι πάρα πολύ καλές, αν και οι 2 είναι μάλλον λίγο διαφορετικές απο εμάς.. Νομίζω ότι αυτές ακούνε, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρη, γιατί μια χαρά συννενοούνται μαζί μας! Τέλοσπαντων, θα το διερευνήσω το θέμα και όταν έχω νέα θα σας ενημερώσω!

Το πρώτο πράγμα που κάναμε όταν πήγαμε στο σχολείο, ήταν να συστηθούμε. Τα ονόματα δόθηκαν, σύμφωνα με ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που έχει ο καθένας μας!! Νιώθω λοιπόν, πολύ περήφανη να σας πώ, ότι το δικό μου όνομα σχετίζεται με το χαμόγελο μου!!!!!!

Αφου λοιπόν, συστηθήκαμε, το επόμενο πράγμα που κάναμε ήταν να ετοιμάσουμε το τετράδιο - ταυτότητα μας! Αυτό λοιπόν, είναι ένα τετράδιο, στο οποίο μπορούμε να γράφουμε ότι θέλουμε, να το παίρνουμε παντού και ακόμα και αν σκιστεί η δασκάλα είπε στην μαμά να μην με μαλώσει γιατί θα μου φτιάξουν άλλο!!! Αυτό μας είπανε θα είναι η ταυτότητα μας! Και να σας πώ την αλήθεια, μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί είναι κάτι εντελώς δικό μου!

Στην πρώτη σελίδα, έχει φωτογραφία του σχολείου μου, στην δεύτερη έχει τις δασκάλες μου, στην τρίτη την αφεντιά μου (και όχι να το παινευτώ, είμαι ένα κουκλί!!) και απο εκεί και πέρα κάνω ότι θέλω! Όταν αξιωθεί η νονά μου να έρθει σπίτι και βγάλει φωτογραφιες θα σας τις δείξω!!!

Γενικά, περνάμε πάρα πολύ καλά, κάθε μέρα!! Παίζουμε παιχνίδια, χορεύουμε, αλλά και μαθαίνουμε καινούρια πράγματα! Καινούριες λέξεις, πώς να συννενοούμαστε με τους άλλους! Μια μέρα μας πήγανε και στην λαϊκή!! Και ήταν τέλεια! Ψωνίσαμε πολλά πράγματα!! Αυτό λένε θα μας βοηθήσει στην καθημερινότητά μας!

Υπάρχει όμως και ένα κακό με το σχολείο.... Το οποίο δεν μου αρέσει καθόλου! Πάμε μόνο μέχρι την Παρασκευή! Σάββατο και Κυριακή δεν έχει σχολείο! Και πώς το κατάλαβα?? Ένα πρωί, σηκώθηκα (όπως κάνω πάντα) πρώτη απο όλους (ακόμα και απο τον μπαμπά!) και ετοιμάστηκα μόνη μου! Έπλυνα τα δόντια μου, φόρεσα τα ρούχα μου, ετοίμασα την τσάντα μου, και πήγα να ξυπνήσω την μαμά για να με πάει στο σχολείο! Και τότε εκείνη γύρισε με γουρλωμένα μάτια που ήμουν έτοιμη, και μου είπε ότι για δύο μέρες δεν θα πάμε σχολείο! Το τί κλάμα έριξα δεν περιγράφεται! Αλλά τελικά, αυτή την φορά δεν έπιασε το κόλπο!

Μήπως ξέρετε πού μπορώ να κάνω αίτηση, για να μην κλείνει το σχολείο???

Και κάτι τελευταίο που πολύ με θυμώνει.. η χαζονονά μου, με λέει φυτό! Και πραγματικά δεν καταλαβαίνω καθόλου σε τί μοιάζω με τις γλάστρες που έχει η μαμά στο μπαλκόνι!!!!!

Αυτά τα νέα μου λοιπόν!!!!!

Ελπίζω να καταλαβαίνεται τώρα για ποιόν λόγο χάθηκα τόσο καιρό!

Έχω διαβάσματα και δεν μπορώ!

Με σχολικούς χαιρετισμούς,

Αθηνά!

Ευχή #1

2010-10-21T07:00:00.000-07:00

Να ακούς με την ψυχή σου.......

όσα δεν μπορείς να ακούσεις με τα αυτιά σου...

Λόγια της Σιωπής

2010-08-31T06:24:00.000-07:00

Σήμερα επιτέλους θα πάω να δω την μικρούλα μου, μετά απο σχεδόν έναν μήνα. Είμαι γαιδούρα το ξέρω, όμως έφυγα εγώ για διακοπές (εννοείται την είδα προτού φύγω), μετά έφυγαν οι κουμπάροι και μετά είχαν ετοιμασίες για τον χειμώνα (σχολεία, κολυμβητήρια, ζωγραφική, λογοθεραπευτές, γιατρούς...) και δεν βρίσκαμε τον απαιτούμενο χρόνο!

Σήμερα λοιπόν το απόγευμα, επιτέλους θα δώ το σκατούλι μου και είμαι σίγουρη ότι από αύριο θα έχω πολλά νέα της μικρής να σας γράψω. Χαζεύοντας λοιπόν, προηγούμενα μου πόστ, στην Διαμαντένια Προβλήτα έπεσα πάνω στο πρώτο ποστ που είχα γράψει για την μικρούλα μου! Θεώρησα λοιπόν, ότι θα ήταν όμορφο να υπάρχει σε αυτό εδώ το ημερολόγιο, που έχουμε για εκείνη.

Σας παραθέτω λοιπόν εκείνη την ανάρτηση (κλίκ, όποιος θέλει να δει την original!) :

"Άλλη ανάρτηση ήθελα να κάνω, άλλη κάνω τελικά!!!

Αρχικά να σας πώ ότι περνάω τέλεια!!! Όλο βολτίτσες, γέλια, δάκρυα, νευράκια, συζητήσεις, όλα όσα δηλαδή απολαμβάνει κανείς όταν είναι με μεγάλες παρέες που αγαπάει και εκτιμάει!!

Σήμερα το πρωί, με περίμενε και μια ευχάριστη έκπληξη!!! Μήνυμα απο την κομπάρα να την πάρω αμέσως τηλέφωνο!!!! Και γέμισε η γραμμή Αθήνα-Μολάοι, δάκρυα και γέλια! Περηφάνια και συγκίνηση!

Οι περισσότεροι εδώ μέσα δεν γνωρίζετε την ιστορία και για να καταλάβετε θα ήθελα με λίγα λόγια να σας την πώ...

Πέρυσι το καλοκαίρι βρέθηκα για ένα 3ήμερο στην Τήνο, για να βαφτίσω την Αθηνούλα μου! Ένα δεύτερο μου ξαδερφάκι, το οποίο γεννήθηκε με ένα σύνδρομο, το οποίο μέσα σε όλα τα προβλήματα που έχει "δώσει" στο παιδάκι μας, είναι και η έλλειψη της ακοής..Η μικρούλα μου, απο το ένα αυτάκι δεν έχει καν τύμπανο αλλά ούτε και πτερύγιο, ενώ απο το άλλο το τύμπανο δεν λειτουργεί σχεδόν καθόλου.. Μας έχουν πεί οι γιατροί που την παρακολουθούν ότι η μόνη ένταση ήχουν που μπορεί να ακούσεις είναι αυτή του τρένου πάνω στις ράγες, αν είναι ακριβώς δίπλα! Όπως αντιλαμβάνεστε εφόσων δεν ακούει σχεδόν καθόλου, δεν μπορεί και να μιλήσει... Εντάσσεται λοιπόν στην ομάδα των κωφάλαλων..

Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσουμε και για τους γονείς της εξακολουθεί να είναι δύσκολο, διότι το παιδάκι έχει αρκετά προβλήματα υγείας και τρέχουν κάθε μέρα σε γιατρούς, λογοθεραπευτές και γενικότερα έχουν κάνει το Παίδων δεύτερο τους σπίτι..

Τελικά όμως η ζωή πάντα ανταμοίβει τους δυνατούς ανθρώπους και την θέληση για ζωή! Και επειδή η Αθηνούλα μου, είναι το πιο δυνατό παιδάκι του κόσμου,βρίσκει τρόπους να μας δείχνει ότι είναι καλά και ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα!

Ο μόνος τρόπος επικοιωνίας με την μικρή είναι η νοηματική.. Επειδή όμως ακόμα παραείναι μικρούλα (3,5 ετών) έχουμε αναπτύξει μαζί της μια άτυπη μορφή νοηματικής με νοήματα που μπορεί να αντιληφθεί το μυαλουδάκι της!

Ε λοιπόν...τα δικά της λόγια, ο δικός της τρόπος, είναι πολύ πιο εκφραστικός απο οποιαδήποτε άλλη λέξη!

Όταν θέλει να σου πεί σ'αγαπάω, σφίγγει τα χεράκια της γύρω απο το ευατό της σαν να σε παίρνει αγκαλιά και σου χαρίζει ένα υπέροχο ξεδοντιάρικο χαμόγελο!

Όταν θέλει να δείξει ότι είναι χαρούμενη για κάτι, χτυπάει παλαμάκια, γελάει δυνατά και χοροπηδάει!!

Όταν θυμώνει χτυπάει με δύναμη τα ποδαράκια της στο πάτωμα και κουνάει αρνητικά την κεφάλα της!!!

Κάτι το οποίο επίσης μου κάνει πολύ εντύπωση, είναι το πώς έχει βρεί για όλους ένα χαρακτηριστικό, για να μπορεί να κάνει κατανοητό σε ποιούς αναφέρεται!

Όταν θέλει να πεί "η μαμά μου", κάνει το στοματάκι της σαν να βυζαίνει!!!

Όταν θέλει να πεί "ο μπαμπάς μου", βάζει τα χεράκια της στο πρόσωπο της και παριστάνει ότι ξυρίζεται!!

Έχει βρεί για όλους κάτι...

Και σήμερα η κομπάρα, με πήρε να μου πεί ότι το πρωί με ζητούσε! Και πώς το κατάλαβε???

Έδειχνε έναν κοντό άνθρωπο με μπούκλες!!!! χαχαχαχαχαχα!!! Εγώ είμαι αυτή, γιατί όταν της είπε, την νονά ζητάς, εκείνη έγνεψε το κεφαλάκι της θετικά και χτύπησε παλαμάκια!!!

Τότε ήταν που εγώ άρχισα να κλαίω, να γελάω και να νιώθω τόσο πολύ περήφανη για την μικρή μου Αθηνούλα!!!!!

Νιώθω τόσο περήφανη για το σκατούλι μου και τελικά νομίζω ότι τα λόγια της σιωπής μπορούν να εκφράσουν πολύ καλύτερα απο την οποιαδήποτε λέξη κι αν χρησιμοποιήσεις!!!!!!

(εδώ υπάρχει το τραγούδι "Λόγια της Σιωπής", απο την Ελένη Πέτα, αλλά επειδή η ανάρτηση αυτή ανεβαίνει απο το γραφείο, δεν έχω πρόσβαση στο Youtube!)

Ψυχούλα μου, σου εύχομαι να είσαι πάντα τόσο γλυκιά και να μας γεμίζεις με τόσο όμορφα συναισθήματα!!!!!! "

Καλό απόγευμα να έχετε όλοι και υπόσχομαι να επιστρέψω σύντομα με τα νέα της Αθηνούλας μου!!!!!

Καλοκαιρινές Αποδράσεις!

2010-08-19T01:03:00.000-07:00

Αν και έχω πολλά νεύρα με την νονά μου που με έχει αφήσει τόσο καιρό χωρίς να με δεί, λέω να την συγχωρέσω επειδή εκείνη δουλεύει (έτσι λέει στον κόσμο, εγώ ξέρω ότι λιώνει στα παιχνίδια όλη μέρα!) και εγώ ακόμα κάνω τις διακοπές μου!! Να μην θυμηθώ το γεγονός ότι έχει αφήσει το φαν κλαμπ μου χωρίς νέα μου και νευριάσω περισσότερο! Ευτυχώς υπάρχει ένας καλός άνθρωπος, ένας συνάδελφος της απο την δουλειά, ( ο οποίος της θύμισε ότι έχει καιρό να ασχοληθεί με το ηλεκτρονικό μου σπιτάκι, κι ελπίζω σύντομα να εμφανιστεί και να σας γράψει!)

Έχω πάρα πολλά νέα να σας πώ, γι'αυτό θα ξεκινήσω αμέσως!

Είμαι εδώ και δύο εβδομάδες διακοπές!! Περνάω τέλεια!!

Πρώτα πήγαμε στο Μαυροβούνι, στο Γύθειο.. Βασικά δεν κατάλαβα γιατί το λένε έτσι, ούτε ένα μαύρο βουνό δεν είδα, αλλά πλέον έχω εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια να καταλάβω πώς σκεφτόσαστε εσείς οι μεγάλοι! Τελοσπάντων, πέρασα πάρα πολύ καλά, αμέ!!! Έκανα τα μπάνια μου, ήπια τους χυμούς μου δίπλα στην παραλία, έκανα και τις γνωριμίες μου! Μα τι μαναράκια κυκλοφορούνε στις παραλίες, δεν μπορώ να σας το περιγράψω! Έβγαζα κι εγώ λοιπόν την κορμάρα κάθε μέρα έξω και έβλεπα τον έναν μετά τον άλλον να πέφτουνε στα πόδια μου! Και να σημειώσω ότι το κορμάρα δεν το λέω εγώ! Έτσι μου είπανε, έτσι λέω κι εγώ!!!!

Ένα απόγευμα, ήρθε και ο μπαμπάς και η μαμά της νονάς! Η νονά πουθενά! Πφφφ.. στην αρχή σκέφτηκα ότι δεν με αγαπάει πιά, αλλά μου είπαν ότι δουλεύει! Δεν καταλαβαίνω γιατί προτιμάει την δουλειά απο τις διακοπές! Αλλά και πάλι μου είπαν ότι έχει ήδη πάει διακοπές, και πάλι εκνευρίστικα, γιατί εμένα δεν με πήρε μαζί της! Σκέφτηκα όμως να μην της κρατήσω μούτρα, γιατί την λυπήθηκα!

Και απο χθές είμαστε στο χωριό της νονάς! Και φυσικά η νονά πάλι πουθενά! Πάλι ρώτησα που είναι, πάλι μου είπαν ότι δουλεύει, αλλά αυτή την φορά τους πίστεψα! Κι έτσι τους είπα, να της πούνε ότι μου λείπει πολύ! Και η χαζούλα στεναχωρήθηκε! Της το είπε αμέσως η μαμά της και απο ότι κατάλαβα, άρχισε να κλαίει, γιατί λέει κι εγώ της λείπω! Άστα αυτά κυρά νονά.. αν σου έλειπα θα ήσουν εδώ να με έβλεπες!!

Ωραία είναι και στο χωριό! Έχουνε έναν μεγάλο κήπο και όλη την ώρα τρέχω γύρω γύρω και κανείς δεν μου λέει τίποτα! Κάνω και τις βόλτες μου στην πλατεία, πίνω την πορτοκολάδα και όλος ο κόσμος με χαζεύει, γιατί είμαι ένα κουκλό ζωγραφιστό!!!

Το πιο ωραίο απο όλα, είναι ότι η νονά (ο μπαμπάς της δηλαδή) έχει βάρκα και μου είπανε ότι θα με πάνε βόλτα! Το πόσο χάρηκα δεν λέγεται! Ανυπομονώ λοιπόν να πάμε! Η μαμά είπε ότι μου αρέσουν τα εξτρίμ σπόρ και γελάσανε όλοι! Εγώ πάλι ούτε που το κατάλαβα τί είναι αυτό το εξτρίμ σπόρ, ούτε και γιατί γελάσανε! Θα το ερευνήσω και θα σας πώ, εκτός κι αν ξέρει κανείς απο εσάς να μου πεί!

Το μόνο που με προβληματίζει είναι ότι βλέπω την μαμά και τον μπαμπά στεναχωρημένους! Δεν έφτιαξε λένε το στόμα μου και είναι σκασμένοι! Εγώ απο την άλλη δεν καταλαβαίνω! Πιο πολύ μου αρέσει που ξαναέγινα όπως με είχα γνωρίσει! Δεν καταλαβαίνω για ποιόν λόγο λοιπόν, πρέπει εκείνοι να στεναχωριούνται! Αλλά, όπως είπα και πρίν, εσείς οι μεγάλοι σκεφτόσαστε περιέργα!

Αυτά τα λίγα νέα μου!

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πιώ το γάλα μου και να πάω να χτυπήσω μαναράκια στην παραλία!!

Με καλοκαιρινή διάθεση,

Αθηνά!

Η αδερφή μου κι εγώ!

2010-07-11T06:09:00.000-07:00

Την αδερφή μου την λένε Χρυσάνθη, όπως έχουμε ξαναπεί!

Εγώ όμως την λεώ Καδ! Μην με ρωτήσετε γιατί, δεν πρόκειται να σας πώ! Αυτά είναι προσωπικά μας και ντροπή σε όποιον αδιάκριτο θελήσει να μπεί ανάμεσα μας!

Την Καδ μου την αγαπάω πάρα πολύ!

Έχει μακριά, ξανθά μαλλιά και φωτεινά γαλάζια μάτια!

Βέβαια είναι λίγο πιο ψηλή απο εμένα και με νευριάζει λίγο αυτό, αλλά έχω βρεί την λύση! Κάθε βράδυ, όταν όλοι κοιμούνται, πάω και κρεμιέμαι απο το φώς στο ταβάνι για να μακρύνω! Μην τους το πείτε ε? Η μαμά, ακόμα αναρωτιέται, πώς βρίσκει την καρέκλα της κουζίνας στο σαλόνι κάθε πρωί! Ε δεν μπορεί, θα μακρύνω!!

Με την αδερφή μου που λέτε αγαπιόμαστε πάρα πολύ! Βέβαια κάποιες φορές το ξεχνάμε και πλακωνόμαστε, αλλά ευτυχώς ο μπαμπάς και η μαμά (θα σας πώ άλλη ώρα γι'αυτους!) φροντίζουν να μας το θυμίζουν!

Κοιμόμαστε και στο ίδιο δωμάτιο! Αμέ!! Κι αυτό κάποιες φορές με νευριάζει λίγο, αλλά δεν μπορώ να κάνω και διαφορετικά! Κάθε πρωί, που έρχεται και με φιλάει μου περνάνε όλα τα νεύρα!

Πολλές φορές την ζηλεύω λίγο, αλλά μάλλον κι αυτή με ζηλεύει.. Νομίζει ότι είναι καλό που όλοι είναι συνέχεια απο πάνω μου! (κάτι το οποίο επίσης με νευριάζει!).. Εγώ θέλω να της πώ, ότι δεν είναι και τόσο ωραίο, γιατί συνέχεια με τρέχουνε σε γιατρούς που με τραβάνε απο εδώ, με τραβάνε απο εκεί, και μετά εγώ έχω νεύρα και κλαίω όλη την ώρα και γι'αυτό με προσέχουνε όλοι! Βρε κουτή Καδ μου, καλύτερα είναι που εσύ δεν εχεις κανέναν πάνω απο το κεφάλι σου!

Απο τον χειμώνα, δεν θα περνάμε πλέον τόσες ώρες μαζί, γιατί κι εγώ θα πάω παιδικό και η Καδ μου θα πηγαίνει σχολείο (νομίζω!) και το απόγευμα θα κάνουμε πολλές δραστηριότητες λέει η μαμά! (τί είναι αυτό ρε παιδιά??? δηλαδή τί θα κάνουμε με αυτήν την δραστηριότητα?). Ξέρω ότι θα μου λείπει, αλλά το βράδυ που θα συναντιόμαστε όλοι μαζί στο σπίτι θα είμαι χαρούμενη! Αν και θα με νευριάζει το ξέρω, αλλά κάτα βάθος την αγαπάω!

Σας αφήνω τώρα, γιατί θυμήθηκα όσα με νευριάζουνε και έχω νευριάσει!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Αθηνά!

Δεν θέλω μπαλόνι!

2010-07-09T00:29:00.000-07:00

Ακόμα μια μέρα δύσκολη ξεκίνησε για την Αθηνούλα μου.

Έβγαζε συρίγγιο απο την τομή της, την είδε ο γιατρός της χθές και μας έβαλε σήμερα βιαστικά στο χειρουργείο!

Το άγχος μεγάλο! Από τί προκλήθηκε η μόλυνση? Μήπως το κορμάκι της δεν δέχτηκε το μόσχευμα? Μήπως έβαλε τα χεράκια της στο στόμα και μολύνθηκε? Μήπως χτύπησε και κανείς δεν την πήρε χαμπάρι? Τόσες απορίες και η ώρα να περνάει βασανιστικά αργά!

Όταν ήρθε ο γιατρός στο δωμάτιο για να τηνδεί, εκείνο το μικρούλι χάρηκε! Τον συμπαθεί τον γιατρό της. Κάτι που είναι άντρας, κάτι που έχει καταλάβει ότι την βοηθάει, του έσκασε ένα τεράστιο χαμόγελο!

Μόνο όταν είδε το κρεββατάκι-φορείο, ταράχτηκε! Γατζώθηκε απο τον λαιμό του μπαμπά της και μας έκανε νοήματα... Δεν θέλω μπαλόνι, δεν θέλω μπαλόνι, και τρέχανε δάκρυα στο προσωπάκι της! Αγκαλιά την πήγανε στο χειρουργείο και καταλάβανε ποιό είναι το μπαλόνι. Εκείνο το στρογγυλό (όντως σαν μπαλόνι είναι) στην άκρη της μάσκας αναισθησίας! Όποιος μπορεί να μας βοηθήσει στο πώς το λένε, ας μην μας το πεί! Το μπαλόνι είναι λιγότερο τρομακτική λέξη! :p

Θυμήθηκε το μανάρι μου, όσα πέρασε την προηγούμενη φορά.

Την ναρκώσανε, βγήκανε οι κουμπάροι μου έξω και δώς του αγκαλιές και φιλιά και απορίες και ελπίδες! Όλα μαζί ένα κουβάρι!

Μετά απο μισή ώρα, τους φωνάξανε μέσα! Έχει δέσει το μόσχευμα, έχει αιματωθεί, εκτός απο ένα πολύ πολύ μικρό σημείο, εκεί που είναι η βίδα που της το κρατάει! Το δέχτηκε ο οργανισμός της!

Το χαμόγελο όμως δεν κράτησε πολύ!

Κάθε μέρα μια κοπέλα, η οποία προσφέρθηκε εθελοντικά, θα πηγαίνει στο σπίτι να της το καθαρίζει... Και είναι επώδυνο πολύ! Δεν θα περιγράψω πώς γίνεται, όσοι ξέρουν καταλαβαίνουν!

Ταλαιπωρία κι άλλη για την Αθηνούλα μου!

Τώρα έχει ξυπνήσει, είναι στον θάλαμο και περιμένουν να συνέλθει καλά για να πάνε σπίτι! Είναι όμως τρομοκρατημένο!

Θα περάσει όμως κι αυτό! Θα περάσει γιατί είναι δυνατή!

Κι εγώ μια πολύ περήφανη νονά!

Πάλι απο την αρχή...

2010-07-08T02:40:00.000-07:00

Δυστυχώς το μικρούλι μου πρέπει να ξαναμπεί χειρουργείο.....

Απο χθές το βράδυ έβγαζε συρίγγιο απο το σημείο της τομής στο προσωπάκι της....

Την πήγε η κούμπαρα σήμερα στον ιατρό που την χειρούργησε, και μας είπε αύριο πρωί πρωί επειγόντως χειρουργείο...

Η καλή περίπτωση θα είναι να έχει απλά (όσο απλό κι αν είναι) μολυνθεί και να πρέπει να την καθαρίσουνε.

Η κακή περίπτωση είναι να απέρριψε τελικά ο οργανισμός της το μόσχευμα και να της το βγάλουνε και να ξαναγίνει το προσωπάκι της όπως ήταν.

Αχ ρε γαμώτο.... πάνω που λέγαμε ότι ησύχασε το παιδάκι, έχουμε πάλι τρέξιμο...

Δεν θέλω να σκέφτομαι αρνητικά.. πιστεύω ότι η μικρούλα μου είναι πολύ δυνατή και θα το ξεπέρασει κι αυτό.... Πιστεύω ότι είναι μόλυνση, ότι θα την καθαρίσουνε και ότι θα πάει γρήγορα στο σπιτάκι της.....

Σφίξε τα δοντάκια Αθηνούλα μου και θα δείς ότι θα τα καταφέρεις και θα βγείς δυνατή και θα μας χαρίζεις πάλι ξεδοντιάρικα χαμογελάκια!!!

Και να θυμάσαι ότι ακόμα και αν τελικά δεν δέχτηκε το κορμάκι σου το μόσχευμα, εμείς θα σε αγαπάμε πάντα και θα είσαι η πιο όμορφη στα μάτια μας! Εξάλλου, δεν υποκρινόμαστε!!! Έτσι κι αλλιώς είσαι ένα κουκλάκι!!!!!!

Υπομονή Αθηνούλα μου!

Δώρο #1

2010-07-07T07:03:00.000-07:00

Μην μασάτε, δεν είναι το πρώτο δώρο...

Η νονά κρατούσε αρχείο με φωτογραφίες από όλα τα δώρα που μου έχει πάρει, αλλά επειδή είναι ξανθιά και το πολύ οξυζενέ είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι καίει τον εγκέφαλο, τις έχασε όλες, μετά απο μια βλακεία που έκανε στον υπολογιστή! Οπότε,αρχίζουμε πάλι απο την αρχή!
Τουλάχιστον βρήκε στον υπολογιστή της δουλειάς, μια φωτογραφία με το δωράκι μου απο τα περσινά μου γενέθλια! Και μην βιαστείτε να την πείτε τσιγκούνα.. Μου είχε πάρει κι άλλα, αλλά φυσικά τα έχασε κι αυτά! Θυμήστε μου την επόμενη φορά να παρεξηγηθώ που στην δουλειά της, δεν έχει καμία φωτογραφία μου!

Σας παρουσιάζω λοιπόν με καμάρι το παπουτσάκι μου! Puma παρακαλώ, γιατί είναι και κάπως ψωνάρα η νονά, αλλά δεν με χαλάει καθόλου!

Το αν μου αρέσε δεν της το είχα πεί αμέσως αλλά μάλλον το κατάλαβε απο την γκριμάτσα που έκανα και απο τα χιλιόμετρα που διένυσα μέσα στο σπίτι τρέχοντας απο την χαρά μου.. Περιττό να πώ ότι πάλι με γέμισε φιλιά και άρα και σάλια! Αμάν πια!

Την συγχώρεσα όμως, γιατί μου αρέσει πολύ το πατούμενο! Της έδωσα κι εγώ ένα φιλί (στεγνό εννοείται! Δεν κάνω ότι δεν μου αρέσει να μου κάνουνε! Και ας μην ξεχνάμε ότι είμαι και Κυρία!), και χέστηκε απο την χαρά της! Αλήθεια σας λέω καλέ! Όλο το σπίτι βρώμισε! Αμα, δεν με πιστεύετε να ρωτήσετε και την αδερφή μου!

Και για την ιστορία... είναι το δωράκι για την γιορτή το έτος 2008! (Περσινά, ξυνά σταφύλια, σαν να λέμε!)

Δεν έχω νέα να σας πώ, γι'αυτό παρουσιάζω τα δώρα μου.. Τρώω ακόμα φαγητά λιωμένα, και εξακολουθούν ολοι να αγνοούν τα κλάμματα μου, όταν ζητάω κανονικό φαγητό και δεν μου δίνουν!
Ακόμα και η νονά μου, όταν της ζήτησα σουβλάκι και μπριζόλα όχι μου είπε!! Γκρρρρ....

Με εκτίμηση,

Αθηνά!

Θα κάνω Επανάσταση #1

2010-06-28T06:15:00.000-07:00

Πεινάωωωωω............
Ένα θα σας πώ...
Μου έχουν σπάσει τα νεύρα!
μου δίνουν όλα μα όλα τα φαγητά αλεσμένα!
Δεν πρέπει λέει να μασάω... πφ! Μα ποιός γιατρός το είπε αυτό! Και είναι ικανοποιημένος τώρα??
Γι'αυτό κι εγώ όλη την ώρα γκρινιάζω, νευριάζω την μαμά και τον μπαμπά και δεν τρώω τίποτα!
Και στρέφομαι στην δική σας αγάπη, μήπως μου στείλετε κανά ταπεράκι το βράδυ σπίτι με καμιά μπριζόλα!!

Πεινάωωωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!

Η νηστική,

Αθηνά

Εγώ!!!

2010-06-23T06:35:00.000-07:00

Επειδή το ξέρω ότι όλοι, μα όλοι, έχετε φάει τα νύχια σας απο την αγωνία σας, σας αυτοπαρουσιάζομαι!
Ε καλά... μην περιμένετε να καταλάβατε και πιο πολλά!
Τις πιο προσωπικές φωτογραφίες τις κρατάω καλά φυλαγμένες!

(Αφού δεν έσκασα το κακόμοιρο, είναι μεγάλη ιστορία και δεν θα την συζητήσω τώρα γιατί πάλι θα νευριάσω!!!)

(Από την βάφτιση μου! Έριξα πολύ κλάμα, αλλά ο αγώνας δικαιώθηκε! Κανείς δεν μου φώναζε που φορούσα αλλουνού γυαλιά!! χιχι!)

(Εδώ πλέον τα έχω παίξει κυριολεκτικά και την αράζω στην αγκαλιά του μπαμπά!)

Επίσης, να σας πώ, ότι η νονά αξιώθηκε και μου έφτιξε δικό μου ονοματάκι, και έτσι θα γίνω ακόμα πιο διάσημη και δεν θα χρωστάω και χάρη στην νονά, που μου δάνειζε το όνομα της!!!

Πολλά φιλιά (στεγνά έτσι;;;),

Αθηνά!

Ωχ, το μάτι μου!

2010-06-22T03:21:00.000-07:00

Ήθελα να ήξερα ποιός με μάτιασε.... Εκεί που λέγαμε ότι όλα πάνε καλά, τσουπ! σκάει το πρόβλημα!

Εγώ βέβαια έδειχνα σημάδια, αλλά στην αρχή κανείς δεν μου έδινε σημασία! Και τώρα βέβαια εγώ τραβάω τα ζόρια!

Με ενοχλεί το δεξί μου μάτι εδώ και μέρες..

Βασικά απο την ημέρα του χειρουργείου.. Και επειδή γενικότερα έχω μια ευαισθησία στο δεξί μου υπέροχο ματάκι, και επειδή απο την δεξιά μου μεριά με πετσοκόψανε οι αλήτες, όλοι θεωρήσανε ότι είναι απλά παραξενιά δικιά μου.. Μόνο όταν άρχισε να πρήζεται ανησυχήσανε κάπως... Και να, οι νοσοκομές απο πάνω μου, να μου ρίχνουνε μια βλακειά νερό στα μάτια (ήπια μια μέρα στα κρυφά ένα μπουκαλάκι, και μόνο γεύση νερού δεν είχε!) και δως του να πηγαίνει το δάκρυ κορόμηλο! Μονόπαντα έκλεγα.. όχι τίποτα άλλο, πώς να ρίξω και το γκομενάκι απο το δίπλα κρεβάτι με το μάτι κλαμμένο???

Και όταν με τα πολλά είδανε ότι άκρη μαζί μου δεν βγάζανε αποφασίσανε να ρωτήσουν τον γιατρό!! Μα γιατί βιαστήκατε καλέ? Μπορούσατε να με αφήσετε κανά μήνα ακόμα, γιατί τέτοια βιασύνη;;;;;;

Και ο (κούκλος να προσθέσω) γιατρός μου, είπε ότι κόλλησα μόλυνση απο το χειρουργείο. Και τί είναι αυτή η μόλυνση και πώς την κόλλησα;; Αφου η μαμά δεν με αφήνει να πλησιάζω κόλλα, γιατί μια φορά γέμισα τα χέρια μου και δεν μπορούσα να ανοίξω τα δάχτυλα μου!

Και άντε και την κόλλησα, γιατί δεν μου την βγάζουνε?

Τί το ήθελα να το σκεφτώ;;; Κάτι πήρε το αυτί μου (που λέει ο λόγος!) ότι μπορεί πάλι να με πάνε στο νοσοκομείο!

Ε όχι! Δεν θα ανεχτώ άλλο αυτή την κατάσταση!

Κάντε κάτι βρε παιδιά... Δεν θέλω να ξαναπάω εκεί μέσα! Μήπως θέλει κάποιος να με απαγάγει;; Θα είμαι ήσυχο παιδί! Ναι καλέ, αλήθεια λέω!

(Σε αυτό το σημείο οφείλω να ευχαριστήσω και δημόσια τον φίλο philos της νονάς, ο οποίος με φιλοξενεί σε ένα σπίτι γεμάτο μαμάδες και μπαμπάδες!)

Με κλαμμένο μάτι,

Αθηνά

Ένα μεγάλο μάθημα, απο έναν μικρό άνθρωπο!

2010-06-20T08:16:00.000-07:00

Σήμερα θυμήθηκα ένα περιστατικό που μου είχε περιγράψει πρόσφατα η κουμπάρα μου και με είχε συγκινήσει απίστευτα! Τα μεγαλώνουν σωστά τα παιδιά τους και τους αξίζουν πολλά συγχαριτήρια! Και είναι κάτι που σίγουρα το σκατούλι, πρέπει να γνωρίζει!

Η Αθηνούλα, λοιπόν, προτού κάνει το χειρουργείο, το στοματάκι της ήταν στραβό. Το σαγονάκι της "έφευγε" απο την πλευρά που έλειπε το κοκκαλάκι! Αυτό φαινόταν αρκετά (άσχετα που εμείς την είχαμε συνηθίσει και δεν το βλέπαμε!) και ήταν πρόβλημα γιατί αρκετοί την κοιτάζανε στον δρόμο!

Ένα απόγευμα λοιπόν, είχανε πάει τα κορίτσια στην παιδική χαρά και εκεί βρήκανε κάτι φίλους απο τον παιδικό της Χρυσάνθης! Εκεί λοιπόν, που παίζανε μια χαρά, ένα απο τα αγοράκια (και πολύ καλός φίλος της Χρυσάνθης) άρχισε να κοροϊδεύει το σκατούλι μας και να γελάει με τα υπόλοιπα παιδάκια! Εντωμεταξύ, επειδή η Αθηνούλα δεν άκουει, άρα δεν μπορούσε να καταλάβει τί λένε, παρά μόνο έβλεπε που γελούσανε, γέλαγε κι αυτή!

Αυτή όμως που έδωσε την λύση ήταν η Χρυσάνθη (η κουμπάρα επιτηδες περίμενε προτού επέμβει, να δεί πώς θα αντιδράσουνε οι κόρες της!). Πήγε κοντά τους και άρχισε να φωνάζει στον φίλο της, να σταματήσουν να κοροιδεύουν την Αθηνά, γιατί τους το έχει πεί ότι είναι η αδερφή της!

Εκείνη την ώρα μπήκε στην μέση και η κουμπάρα μου, τις επόμενες μέρες μίλησε και με την μαμά του παιδιού, το οποίο ζήτησε τελικά συγνώμη απο την Χρυσάνθη! Η Χρυσάνθη όμως του είπε ότι δεν το συγχωρεί, γιατί είναι φίλος της και δεν έπρεπε να κοροιδεύει την αδερφή της!

Όταν λοιπόν το είπε στην μάμα της εκείνη της είπε ότι αφού κατάλαβε ο φίλος της το λάθος του και της ζήτησε και συγνώμη πρέπει να τον συγχωρέσει! Η απάντηση;

"Μαμά, εγώ τον έχω ήδη συγχωρέσει, αλλά φίλος μου δεν θα ξαναγίνει ποτέ!"

Ας συστηθούμε!

2010-06-18T01:24:00.000-07:00

Με λένε Αθηνά.... Η νονά μου όμως επιμένει να με λέει σκατούλι και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τον λόγο... Όταν μου μιλάει έτσι, της χαμογελάω, αλλά κατά βάθος θέλω να την πνίξω... Μετά απο λίγο όμως την συγχωρώ γιατί είμαι ανώτερος άνθρωπος!

Τί να πρωτοπώ για μένα?? Είμαι τόσο όμορφη, έξυπνη, τσαχπίνα, ζουζουνιάρα.. Πώς να χωρέσει μια τέτοια προσωπικότητα σε μερικές γραμμές? Ας είναι.. θα κάνω μια προσπάθεια!

Γεννήθηκα με το σύνδρομο Goldenhar.. μην με ρωτήσετε τί σημαίνει... Ξέρω όμως ότι εξαιτείας αυτής της βλακείας δεν ακούω... χμφ... σιγά το πράγμα... εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό.. Μια χαρά μπορώ και συνεννοούμαι... Αν ο άλλος δεν με καταλαβαίνει, είναι δικό του πρόβλημα! Αλλά επειδή, όπως ανέφερα, είμαι ανώτερος άνθρωπος, αν σου πώ κάτι (με νοήματα εννοω, μην μασάς!) και δεν το καταλάβεις θα προσπαθήσω να στο κάνω "λιανά" που λένε στα χωριά! Θα σκαρφιστώ πιο απλά νοήματα και θα κάνω περίεργες γκριμάτσες για να καταλάβεις! Αν και πάλι δεν καταλάβεις, ε τότε παραδίδω τα όπλα.. Δεν θα φάω τα χρόνια μου για να σου πώ κάτι.. Θα το πώ στην μαμά που θα με καταλάβει!

Α! Έχω και μια αδερφή! Φτού, φτού, ένα κουκλί ζωγραφιστό είναι! Χρυσάνθη την λένε και έχει χρυσά μαλλιά! Με την Χρυσάνθη συννενοούμαστε μια χαρά! Μιλάμε, παίζουμε και αγαπιόμαστε πάρα πολύ! Μόνο όταν πλακωνόμαστε το ξεχνάμε, αλλά ευτυχώς η μαμά και ο μπαμπάς μας το θυμίζουνε και σταματάμε! (ε, καλά..όχι πάντα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία!)

Στίβω το κεφάλι μου, να δώ τί άλλο μπορώ να πώ για μένα, αλλά είναι τόσα πολλά και δεν ξέρω πώς να τα χωρέσω όλα σε μια ανάρτηση! Θα αφήσω την νονά να κάνει αυτή την δουλειά! (Μωρε, δεν θα μεγαλώσω??? θα της βγάλω το μαλλί τρίχα τρίχα, που δεν με ρώτησε και άνοιξε blog με την ζωή μου!) Πού και πού θα σας μιλάω κι εγώ, αν και βασικά έχω άλλα πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθώ! Η νονά που λέει ότι δουλεύει, αλλά κοροιδεύει τον κόσμο (ξέρω τί σας λέω), έχει αρκετό χρόνο ελεύθερο!

Χάρηκα που σας γνώρισα! (έτσι λέει η μαμά στην Χρυσάνθη να λέει, το λέω κι εγώ!)

Μετά τιμής,

Αθηνά!

Για αρχή.....

2010-06-17T02:08:00.000-07:00

Εδώ και ώρα προσπαθώ να βρώ πώς θα ξεκινήσω την πρώτη ανάρτηση αυτού εδώ του βλογακίου...

Η ιδέα είναι απλή (και σίγουρα καθόλου πρωτότυπη!!).

Με όσους πίνουμε το καφεδάκι μας και λέμε τα νέα μας στην Διαμαντένια Προβλήτα έχετε μάθει για την Αθηνούλα μου...

Μετά απο ένα μαραθώνιο συζήτησης, στην αυλή του νοσοκομείου με την κουμπάρα (ενώ το σκατούλι πάνω έλιωνε στον ύπνο), σκέφτηκα ότι θα ήταν όμορφο να φτιάξω κάτι για την μικρή μου σαν ημερολόγειο..

Δεν ξέρω πώς θα πάει το όλο εγχείρημα.... Ξέρω όμως ότι θέλω πολύ να έχω κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο να της χαρίσω....

Εδώ λοιπόν, θα γράφω αποκλειστικά για την Αθηνούλα μου.. για το μικρό μου κοριτσάκι που τόσο πολύ λατρεύω!!!

Σίγουρα θα έχω πολλά να πώ... κάθε μερα μας χαρίζει πολλές όμορφες στιγμές!!!

Και θέλω κάπου να τις αποτυπώσω, να θυμόμαστε εμείς και να μάθει εκείνη σε μερικά χρόνια...

Δεν υπόσχομαι ότι θα έχει μόνο ευχάριστα, αλλά όλα είναι μέσα στην ζωή! Και το κοριτσάκι μου, έχει αποδείξει ότι είναι δυνατό!

Αυτά για αρχή!

Τα υπόλοιπα ακολουθούν!